Heel Oosternijkerk leeft mee met 150-jarige Foeke Sjoerds

OOSTERNIJKERK

Een nieuw schoolgebouw met mogelijk een multifunctioneel karakter, een nieuwe naam en een fusie per 1 augustus dit jaar met de basisschool in Niawier. Op de drempel van het 150-jarig bestaan van de Foeke Sjoerdsskoalle in Oosternijkerk kwam het nieuws zaterdagmiddag op een historisch moment met een feestelijk karakter.

Huidig directeur Michelle van der Sluis sprak als nieuwsbrenger dan ook van een memorabel moment. “Bij een nieuwe school hoort ook een nieuw gebouw en een nieuwe naam”. Aantredend in 2016 verwonderde ze zich over het op stapel staande jubileum. Via Facebook werd al aangekondigd hoeveel dagen er nog te gaan waren. “Vieren we dit? Dat willen we vieren. Dat moeten we vieren, want 150 jaar is niet niks”. In een samenspraak als openingsact van drie oud-schooldirecteuren onthulde Willy L.W. de Groot dat de basisschool in Metslawier mogelijk ook bij de fusie wordt betrokken. “Ik hearde dat Mitselwier der ek by komt, mar dat witte se sels noch net”.

Oade oan

Vooraf gegaan door het tamboer- & lyrakorps Oosternijkerk zat de stemming er op de zonovergoten dag goed in bij de ruim vierhonderd toehoorders op en voor het schoolplein. Ruim de helft hiervan betroffen reünisten die de Foeke Sjoerdsskoalle vanuit veelal de bankjes kenden. Het kenmerkende van de laatste eeuw is, aldus oud-schooldirecteur Cor van Toorn (1984-2000), dat er zestig jaar aaneen sprake is geweest van een Wiersma-periode. Na Sytze Wiersma nam diens zoon Anne de leiding over. “Ik bin in man fan dizze ieu, Kor noch fan de foarige ieu”, grapte Willy L.W. de Groot (2000-2011) die samen met zijn voorganger Van Toorn en zijn opvolger Onno Bouma (2011-2016) tekende voor een historisch getinte samenspraak. Omdat De Groot met kop en schouders boven hem uitstak, vertolkte hij onder de naam ‘Groot en Groter’ de Oade oan de Foeke Sjoerdsskoalle. De tekst op de melodie van ‘Thuis heb ik nog een ansichtkaart’ werkte aanstekelijk, zodat menigeen even lichtjes meedeinde.

Spreiding

Cor van Toorn vertelde vooraf dat een schoolmeester in vroeger tijden ook dienst deed als voorzanger in de kerk. Bij de proeve van bekwaamheid plaatste het kerkbestuur indertijd paaltjes langs het kerkenpad voor de sollicitanten. Afhankelijk van de afstand van het kerkbestuur dat binnen vergaderde en de buiten zingende sollicitant kon zo worden bepaald of zijn stemvolume voldoende was voor een goede kerkdienst. “Dat is no wol even oars. No moatte jo alderhande kompetinsjes kinne”. Na het officieel openen van de reünie met een ouderwetse schoolbel door Van Toorn kon elk zijn gang gaan aan de hand van gespreide activiteiten. In het schoolgebouw konden de reünisten herinneringen ophalen bij een ouderwets ingericht lokaal of aan de hand van ettelijke tientallen schoolfoto’s en films. Films werden er ook vertoond in het dorpshuis De Terp, in De Bining en in Het Lokaal. In de Sint Ceciliakerk exposeerde de jubilaris, evenals in de Foeke Sjoerdskoalle, schoolplaten die menigeen terugbrachten in de tijd van toen waarin verhalen zo tot leven werden gewekt. Belangstellenden konden tevens van een rondleiding per Tuk Tuk door het dorp genieten. Voor het officiȅle programma kwamen tientallen reünisten al bijeen in het dorpshuis voor een maaltijd. Aan het eind van de middag stond hier een Chinees buffet klaar voor een nog grotere groep.

De Reüniecommissie zag haar vele voorwerk beloond met een grote opkomst en veel waardering. De commissie werd geformeerd door Ans Machila, Peet Kuiper, Michelle van der Sluis, Reinder Tolsma, Natasja Wagenaar en Anna-Meinsina Visser. Opmerkelijk in historisch perspectief was alleen dat op het schoolplein het met een mobiele telefoon maken van groepsfoto’s werd verboden. Groepen konden zich door een fotograaf tegen een schappelijke prijs laten vereeuwigen met een ‘echte foto’ als blijvende herinnering. De nieuwe privacywetgeving maakt dat de Foeke Sjoerdsskoalle ook op dit front bij de tijd is en een nieuwe toekomst inluidt. In lang vervlogen jaren is deze school de eerste geweest met een ‘pjutteboartersplak’ binnen de muren, zodat de oude school niettemin de jeugd heeft.