Zwijgen

Ze was smoorverliefd op die man. Omgekeerd ook, dacht ze.

Maar de man maakte het na een tijdje uit, want hij vond haar te zwijgzaam. Dat klopte ook wel. Ze had vaak geen eigen mening en als ze die wel had, durfde ze er niet voor uit te komen. Ze schaamde zich bij voorbaat en uit angst om tegen te vallen knikte ze enkel meegaand als hij sprak.

Er is ook het verhaal van de zwijgende man. Een vrouw viel als een blok voor hem. Juist omdat hij zo mooi zweeg. Dat vond zij mysterieus en veelbelovend. Totdat ze ontdekte dat hij gewoon niks te vertellen had.

Nu lees ik dat een dichter zegt: ,,In in onze sprakeloosheid verstaan wij elkaar het beste.” Met andere woorden: ze kunnen ook in de weg staan.

Moeilijk, de liefde.