Drumstel 2

Ik heb een helder denkende buurman. Ik vertelde hem dat ik een elektronisch drumstel had gekocht. Een beauty! Een scherpe trom, drie tomtoms, een hihat, bekkens, een krukje, een computer met verschillende drumstijlen, twee voetpedalen, drumstokken en een koptelefoon. Prijs: 200 euro. Uit China. Ongelooflijk.

,,Verdienen die Chinezen hier nog wat aan?” vroeg ik de importeur. Ik kreeg een vaag antwoord. ,,Heb je nou de indruk dat je mijn vraag hebt beantwoord?” probeerde ik nog eens. Het antwoord bleef onbevredigend.

Ik vertelde het mijn buurman. Ik dacht dat hij eens zou zijn met mijn kritische vragen. Maar dat was niet zo, hij vond ze dom en bijdehand. ,,Natuurlijk verdienen die Chinezen hier niks aan. Dat had je toch zelf wel kunnen bedenken, voordat je dat drumstel kocht? Daar ben jij toch voor: Niet de verantwoordelijkheid bij anderen leggen, maar zelf nadenken?”

Dat zei ik: Ik heb een helder denkende buurman.