Steeds meer schildpadden in opvang Harkema

Meer dan 500 schildpadden zwemmen rond in de buitenvijver van Stichting Schildpaddenopvang Nederland. Ook de 32-jarige schildpad Donatello van beheerder Gerard van der Wijk dobbert in het water rond en als hij zijn baasje ziet komt hij direct aangezwommen. Met een groot team vrijwilligers is Gerard de drijvende kracht achter de stichting waar op het moment 1800 gevonden, verweesde of verwaarloosde schildpadden uit heel Nederland worden opgevangen. Op den duur hoopt hij een schildpaddenreservaat op te richten.

De stichting is het enige schildpaddenopvangcentrum in Nederland en zit sinds vier jaar in het pand van de voormalige supermarkt aan de Warmoltsstrjitte 67 in Harkema. In de binnenruimtes leven water- en landschildpadden in ruime waterbakken en hokken. Buiten is een grote vijver waar de waterschildpadden zomers kunnen zwemmen en de landschildpadden hebben sinds kort ook een nieuw buitenverblijf. De 90-jarige landschildpad Lars is de oudste bewoner in het verblijf en loopt in het buitenhok lekker in de zon rond. “Het zijn reptielen en ze houden van zon”, legt Gerard uit.

<p><img data-role="embed" src="/components/TextEditor/plugins/embed/placeholder.png" /></p>

Hobby

De stichting is het resultaat van zijn uit de hand gelopen hobby, zo vertelt de beheerder. “Op 8-jarige leeftijd kreeg ik twee schildpadden van mijn moeder. Eén is overleden, maar Donatello leeft nog steeds en woont hier ook. Op 12-jarige leeftijd begon ik al met het opvangen van de dieren. Veel mensen wilden ze weg doen en dan nam ik ze op. De opvang heb ik jaren aan huis gedaan. Ik had een computerbedrijf en aan de achterkant had ik de schildpaddenopvang. De aantallen groeiden echter enorm en uiteindelijk zijn we verhuisd naar dit pand. Ik werk nog deels in de ICT, maar ben overdag altijd als vrijwilliger hier te vinden van 12.00 tot 24.00 uur.” Door middel van donateurs, fondsen, een webwinkel en het betalen van een afstandstarief bij het brengen van een schildpad, kan de stichting blijven draaien.

Hoewel hij zelf zijn hele leven schildpadden heeft gehad, wil Gerard het iedereen afraden. “Vroeger werden ze heel vaak als huisdier gehouden, maar in 2016 zijn de meest voorkomende soorten verboden in Nederland. De mensen die nog schildpadden hebben mogen deze natuurlijk nog blijven verzorgen tot hun dood, maar de verkoop van schildpadden is deels verboden. Door het verbod op de roodwang, geelwang en geelbuik worden deze soorten vaak massaal in de natuur gedumpt. We zijn in een paar jaar gegroeid van 600 naar 1800 schildpadden. Mensen gooien ze gewoon in vijvers of in sloten en daar kunnen ze enorme schade aanrichten omdat ze alles eten. Het zijn zogenaamde invasieve soorten.”

<p><img data-role="embed" src="/components/TextEditor/plugins/embed/placeholder.png" /></p>

Niet in natuur

De schildpadden kunnen bovendien niet goed overleven in het Nederlandse klimaat. “Ze komen vooral voor in Noord-Amerika, Zuid-Amerika en Azië en het daarbij horende klimaat. Schildpadden kunnen alleen eten en voedsel verteren boven de 18 graden. Het Nederlandse klimaat is te koud. Het is een fabeltje dat ze hier wel in de natuur zouden kunnen leven. Als dat het geval was dan zou ik ze ook wel laten lopen. We krijgen hier zo’n 600 schildpadden per jaar binnen waarvan 500 het niet overleven omdat ze te ziek zijn.”

De verweesde dieren komen vaak ziek binnen bij de stichting. “Tijdens de vorstperiode in februari zijn veel kleine schildpadden dood gegaan. We krijgen hier vooral grote schildpadden binnen. Ze komen eerst in een aparte quarantainebak. We kijken direct wat voor ziektes en parasieten ze hebben. Elke binnengekomen schildpad heeft ook een eigen dossier met relevante info over vindplaats en achtergrond. De info kan ons helpen bij het inschatten van de toestand van het dier. Ze krijgen allemaal ook een chip. Sommige eigenaren houden contact. Ze bellen hoe het met de schildpad gaat. Maar van veel schildpadden weten we de achtergrond niet omdat ze in de natuur zijn gevonden.”

<p><img data-role="embed" src="/components/TextEditor/plugins/embed/placeholder.png" /></p>

Wens

Het schildpaddenleed zou eigenlijk moeten verdwijnen. Maar het economische belang van de handel in schildpadden zal waarschijnlijk altijd blijven, vermoed Gerard. “Een totaalverbod op alle schildpadden komt er daardoor niet, denk ik. Het dumpprobleem van de schildpadden zal daardoor blijven bestaan. We kunnen hier maximaal 3000 schildpadden herbergen. Op den duur hopen we een schildpaddenreservaat op te richten in een agrarisch gebied, waar we nog veel meer schildpadden kunnen onderbrengen. De schildpadden kunnen daar zelf naar buiten en binnen lopen en hebben zo meer vrijheid. Hopelijk kunnen we dit met financiële hulp uit fondsen over zo’n vier jaar realiseren als hier de huurkoop afloopt. Dit is dus alleen een tussenoplossing.”