Emotioneel afscheid van bijzondere sportman Lieuwe Westra

Lieuwe Westra 11 september 1982 – 14 januari 2023. Foto Bram Buruma

Op passende en emotionele wijze is vrijdag in Dokkum afscheid genomen van Lieuwe Westra, die voor familie, vrienden (oud-)wielrenners en vele anderen voortleeft als een bijzondere sportman en bovenal als een goede vriend.

Met de volumeknop op anderhalf zorgde de door de geboren Mûneinder zo geliefde hardcore muziek voor een passend afscheid in de aula. Een paar honderd mensen brachten een laatste groet en stonden stil bij wat het leven van Lieuwe zo bijzonder maakte.

Op de open kist waarin de overledene was opgebaard lag een spandoek met pompeblêden en de kleuren van zijn laatste sponsor, Astana. Daarachter stond de keurig gepoetste racefiets, een foto met zijn naam die door fans op het asfalt was gekalkt, een blauw-witte pet van de laatste sponsor en een helm in die kleuren. Verder wielershirts van wielervereniging Otto Ebbens en sponsoren die herinnerden aan de tijd toen de sympathieke Wâldman in het peloton de bijnaam kreeg en zijn haast ontembare aard misschien ook wel het best karakteriseerde.

En daarnaast natuurlijk een foto van heit Cor Westra, zonder mis de grootste supporter die jammer genoeg de grootste successen van zijn zoon niet meemaakte omdat hij al in 2009 is overleden. Lieuwe miste heit maar fietste door zolang en zo hard hij kon, tot 2017.

Op een groot beeldscherm trokken de beelden voorbij uit een tijd dat het Lieuwe ogenschijnlijk alleen maar voor de wind ging in de grootste internationale wielerkoersen en kampioenschappen, tot dicht bij huis zegevierend, het rood-wit-blauw om zijn schouders kreeg, er bewondering alom was voor zoveel kracht en doorzettingsvermogen, dat hij uitgroeide tot een topper in de Tour de France en als Trynwâldster zelfs een loodzware bergetappe op zijn naam schreef.

Bekenden uit de sportwereld en daar buiten kwamen naar Dokkum om daar samen bij stil te staan. Oud-renners, organisatoren van wielerkoersen, belangstellenden uit de sportwereld, familieleden, ze waren er bij om samen of alleen afscheid te nemen.

Gedachten gingen in stilte zo’n dertig jaar terug, toen heit en mem met de beide knapen Lieuwe en zijn ‘grote’ broer Jan Hendrik stad en land afreisden naar jeugdwedstrijden en daar de eerste pagina’s werden geschreven van een nu lange en onvergetelijke erelijst.

Het was terugdenken aan de blauwe bus die heit in de beginjaren speciaal had ingericht voor de racefietsen en de verrichtingen van beide knapen die nauwlettend, vol bewondering maar kritisch werden gevolgd op een klapstoeltje in de Westrabocht.

Lieuwe toonde het karakter en doorzettingsvermogen van heit Cor, die eerder in de ‘wilde’ wedstrijden fietste en zo in 1989 zelfs kampioen van Fryslân werd. Zo ‘grutsk’ zou heit er daarom op zijn dat zijn jongste zoon de afgelopen jaren bekend werd door prestaties en internationaal zelfs op haast het allerhoogste stond van de wielersport.

Zo jammer daarom ook dat Lieuwe al in 2017 een punt zette achter wat hij het beste kon en het liefst deed, altijd maar weer harder willen fietsen dan de concurrenten, maar tegelijk vooral ook genieten van zo veel moois in dit leven.

Bij de ingang van het uitvaartcentrum in Dokkum prijkten vrijdagmiddag spandoeken met de tekst ‘Het beest is los’. Zo zal Lieuwe Westra voor altijd herinnerd worden als de succesvolle wielrenner die af en toe de verkeerde afslag nam, soms de weg kwijt was, soms een bocht miste en na hoge bergen ook door ‘diepe dalen’ fietste maar toch ook steeds weer een weg terug en omhoog vond. Zo jammer en pijnlijk daarom dat deze Lieuwe Westra al voor het laatst over de eindstreep kwam toen hij nog maar veertig jaar was.

Nieuws

menu