Honderdste expositie bij Galerie Jan Reinder Adema in Damwâld

Jan Reinder Adema organiseert al weer zijn honderdste expositie in zijn galerie. Zelfportret met nieuw ontwerp voor vogelkast FOTO ARIE VAN BACHUM

Aan Fons Hoiting de eer om de honderdste expositie in Galerie Jan Reinder Adema te verzorgen. De kunstenaart/plateelschilder laat een mix van stijlen zien.

Tot voor kort werkte Fons Hoiting bij Albarello in Menaam. Dit bedrijf is overgenomen door Dijkstra Kleiwaren in Sneek, waar hij nog hetzelfde werk doe: het beschilderen van tegels, onder meer in art-decomotieven die momenteel zeer populair zijn. Enkele ervan zijn te zien bij Jan Reinder Adema, die in zijn galerie in Damwâld aan Hoiting de eer van de honderdste expositie heeft gegund.

Adema begon met zijn galerie in 2004. ,,We hadden dit huis allang op het oog. ‘Als dat toch eens te koop komt...’ Dus toen dat zover was, zijn we vanuit De Falom hierheen verhuisd en hebben we de schuur verbouwd.’’

Adema maakt zelf kartonkunst en noemt Sjoerd de Vries zijn kunstcoach. ,,Maar ik wilde hier niet alleen eigen werk tonen.’’ Van Jan Murk de Vries had hij ooit een tekening gezien van kruiend ijs. Die vond hij fantastisch, en dus benaderde hij de bejaarde schilder. ,,Hij wilde wel.’’ Adema vroeg om werk op papier, dat is doorgaans betaalbaar. Want hij wil dat iedereen kunst zou kunnen kopen.

Dit principe sprak ook Sam Drukker aan. ,,Ik vroeg hem ooit een boek te signeren, en heb hem later een mail gestuurd met een uitnodiging. Hij vónd het leuk!’’ Er volgden meer grote namen onder wie Matthijs Röling en Martin Tissing. ,,Ik ga uit van wat ik zelf mooi vind.’’

Zadkine

Zo kocht hij ooit een werk van Bram van Velde bij Spiegeling Art in Amsterdam. Het klikte met de galeriehouder en die was bereid uit eigen collectie werk uit te lenen aan zijn Friese collega. ,,Zo kon ik na Van Velde ook De Kooning en Zadkine laten zien.’’

Voor LF2018 wilde Adema eens flink uitpakken. Hij vroeg Marte Röling, die doorgaans grote werken schildert. ,,Ze kwam hier binnen en zei: Ik zie het al. Het is niet groot... Maar ook zij vond het fantastisch.’’ Hij geniet opnieuw van de herinnering.

Onder de vele exposanten eveneens veel Friese kunstenaars, zoals Pieter Pander en Anne Woudwijk , Sjoerd de Vries en Tjibbe Hooghiemstra. ,,Aan het eind van zijn leven was ik wel twee keer per maand met Sjoerd op stap. Dan bezochten we ateliers van bevriende kunstenaars of toerden door Friesland.’’

De Friese School

In de loop der jaren besteedde hij geregeld aandacht aan ‘de Friese school’, zoals hij het noemt: De Vries, maar ook schilders van de Friese impressionistengroep Yn ‘e Line. ,,Van iedereen had ik werk, behalve van Sjoerd Huizinga.’’ Een bezoeker verwees hem naar een dorp waar familie van de schilder zou wonen. ,,Huizinga wilde de laatste jaren van zijn leven niet meer exposeren, dus vonden zijn kinderen dat zij dat na zijn dood ook niet moesten doen.’’

Maar het klikte met de schoondochter en Adema mocht toch werk tonen. Publicist Dirk van Ginkel schreef er een boekje bij . ,,En nu gaan we met Jaap Rusticus aan de slag’’, de enige schilder van de groep over wie nog geen boek is verschenen.

Soms organiseert Adema een inbrengtentoonstelling, zoals hij dat noemt. ,,Dan verkoop ik een collectie voor een particulier.’’ En als hij werk toont van Andries van der Sloot, Jan Planting en Ids Wiersma kan hij rekenen op veel aanloop. Traditioneler werk, waar voldoende liefhebbers voor te vinden zijn.

Tegeltjes

Hoiting heeft voor de huidige expositie zijn principes losgelaten. ,,Ik hield altijd mijn werk gescheiden van mijn vrije werk.’’ Echter, toen zijn kleinkind op overgebleven vloertegeltjes tekende, bracht die hem op een idee. Hoiting - fervent vogelaar en natuurliefhebber - begon aan een serie vogels. Gestileerd en vereenvoudigd tot de essentie, zo zegt hij.

Adema, die al net zo van vogels houdt, wilde deze graag laten zien. Hoiting: ,,Ik heb wel getwijfeld of ik dat tegelijk zou doen met mijn vrije werk, maar ja, waarom niet.’’

Dat vrije werk is veel ‘wilder’, letterlijk vrijer in vorm en tactiliteit. De verf is met losse streken opgebracht, soms dun, soms dik. Een sloot kan zomaar verticaal in beeld verschijnen en een zelfportret duikt geregeld op. Dieren - ook weer vogels - spelen een belangrijke rol. Zoals kikkers op een tot vaas verbogen tegel, en chimpansees.

Geen werk op papier dit keer, maar nog altijd wel betaalbaar vanwege het formaat. Hoiting: ,,Er hangen ook drie werkjes op biscuit (onbewerkt aardewerk). Daarbij zie je niet dat het tegels zijn. Maar ik voel me wel thuis op dat kleine formaat.’’

Damwâld - Galerie Jan Reinder Adema: Haadwei 43, vr en za 13.30-17 u, t/m 2 juli, www.janreinderadema.nl

Nieuws

menu